Ο Αλέξανδρος Μπάρλος γεννήθηκε στις 3 Σεπτέμβρη του 1951 στα Δεμέστιχα Αχαΐας από πολύτεκνη οικογένεια. Κατοικεί στην Πάτρα από το 1966.
Το 1979 αποφοίτησε από το ΑΤΕΙ Πάτρας με την ειδικότητα του Πτυχιούχου Ηλεκτρολόγου Μηχανικού.
Επαγγελματική πορεία
Το διάστημα 1975 – 2006 εργάσθηκε στον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον ΟΤΕ, εξειδικεύθηκε στις νέες τηλεπικοινωνιακές τεχνολογίες (ηλεκτρονικά συστήματα) και κυρίως στα δίκτυα υψηλών ταχυτήτων. Συνέβαλε καταλυτικά στην εγκατάσταση, οργάνωση και ανάπτυξη του Τομέα Νέων Υπηρεσιών (Διαχείριση των κόμβων HellasPac I-II, ΑΤΜ, HellasCom, HellasTel κ.λπ.).
Ο εργασιακός του βίος συνοδεύθηκε από τη δια βίου μάθηση ακολουθώντας την εξέλιξη του κλάδου των τηλεπικοινωνιών. Στο πλαίσιο αυτά εκπαιδεύτηκε τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη (Marconi - Ιταλία, Telefonica Systemas - Ισπανία, Ericsson - Σουηδία, Cisco – Αγγλία, Ελλάδα, κλπ). Υπήρξε δε και ο ίδιος εκπαιδευτής προσωπικού τόσο σε Σεμινάρια του ΟΤΕ, όσο και ως ωρομίσθιος καθηγητής στο Δημόσιο ΙΕΚ Πάτρας, για πάνω από 8 χρόνια.
Συνδικαλιστική δράση – Συμμετοχή στα κοινά
Ο Αλέξανδρος Μπάρλος από πολύ νωρίς ανέπτυξε αγωνιστική κοινωνική και συνδικαλιστική δράση σε όλους τους χώρους.
Το διάστημα 1979 – 2006 υπηρέτησε την Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Μηχανικών του ΟΤΕ (ΕΕΤΕ) από τις θέσεις του Γενικού Γραμματέα και του Προέδρου.
Υπηρέτησε με συνέπεια τα δικαιώματα των εργαζομένων από το δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο εκπροσώπησης των εργαζομένων της περιοχής μας, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας, από τις θέσεις του Οργανωτικού Γραμματέα (1993 – 1996), του Αναπληρωτή Προέδρου (1997 – 2002) και του Προέδρου (2003-2005).
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως μέλους της Διοίκησης του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας συνέβαλε καταλυτικά στην επίλυση προβλημάτων της κοινωνίας της Πάτρας, και τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας της περιοχής όπως:
- Η ένταξη του συνόλου των απολυμένων της επιχείρησης ΚΡΗΤΙΚΟΣ σε Πρόγραμμα Ολοκληρωμένης Παρέμβασης από τον ΟΑΕΔ.
- Η επαναλειτουργία των Λατομικών ζωνών στην περιοχή Μαύρα Βουνά Αχαΐας.
- Η αποτροπή του κλίματος μετανάστευσης των επιχειρήσεων από την περιοχή, όπως δέρματα κλπ, ενώ συνέβαλε στην μεταφορά δραστηριοτήτων επιχειρήσεων από άλλες περιοχές της χώρας στη ΒΙΠΕ, καθώς και στη δημιουργία νέων.
- Η αναδιοργάνωση επιχειρήσεων χωρίς απολύσεις, αναβαθμίζοντας τις δεξιότητες των εργαζομένων και εντάσσοντάς τους σε νέα καθήκοντα.
- Η ειρηνική επίλυση διαφορών με παράλληλη προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
- Η ανάπτυξη ισότιμων σχέσεων με τους φορείς της πόλης που διευκόλυναν την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
- Ο πολιτικός συντονισμός προγραμμάτων για μετανάστες, παλιννοστούντες, ΑΜΕΑ, εξαρτημένους κλπ, με πανθομολογούμενη επιτυχία.
Υπεύθυνος άμισθων επιτροπών Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, μεταξύ αυτών και της επιτροπής Υγιεινής & Ασφάλειας με αντικείμενο τον έλεγχο της τήρησης μέτρων Υ&Α στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και στα μεγάλα της περιοχής (σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Επιθεώρησης Εργασίας Ν. Αχαΐας).
Από το 1992 έως το 1995 υπήρξε εκπρόσωπος των εργαζομένων στη Νομαρχιακή Επιτροπή Περιβάλλοντος με έντονη δράση, αφού συνέβαλε καθοριστικά να ξεπεραστούν διαφωνίες και κωλύματα της επιτροπής σχετικά με τους περιβαλλοντικούς όρους των μεγάλων έργων της περιοχής. Η αδυναμία επίτευξης συμφωνίας στην επιτροπή αποτελούσε τροχοπέδη στην ένταξη των έργων στο Β΄ ΚΠΣ, φθάνοντας σε οριακό σημείο από πλευράς προθεσμιών με άμεσο κίνδυνο την απένταξή τους.
Από το 1999 έως το 2006 συμμετείχε υπήρξε ως εκπρόσωπος των εργαζομένων στην Τριμερή Συμβουλευτική Επιτροπή του ΟΕΕΚ για θέματα επαγγελματικής κατάρτισης μεταλυκειακού επιπέδου.
Το 1999 συμμετείχε σε πρόγραμμα ενημέρωσης και εκπαίδευσης στελεχών σε θέματα ευρωπαϊκής ενοποίησης, υπό την αιγίδα την Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Το 1979 συνέβαλε στην ιδέα Δημιουργίας του ΚΕΜΕΤΕ και πρωτοστάτησε στη δημιουργία του φορέα τεκμηρίωσης των εργαζομένων του Ινστιτούτου Εργασίας / ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, του οποίου υπήρξε πρόεδρος για 14 χρόνια (1995 – 2009). Κατά τη διάρκεια της θητείας του το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ ΠΔΕ απέκτησε υπόσταση και κύρος σε ό,τι αφορά την ανάδειξη των προβλημάτων των εργαζομένων και την επιστημονική τεκμηρίωση των θέσεων του Συνδικαλιστικού Κινήματος, με την εκπόνηση πληθώρας ερευνών και μελετών και διοργάνωσης ημερίδων και συνεδρίων τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ευρώπη. Διασυνδέθηκε με αντίστοιχους συνδικαλιστικούς, επαγγελματικούς, και ερευνητικούς – επιστημονικούς φορείς της Ε.Ε.
Μέσα από τη δραστηριότητα της επαγγελματικής κατάρτισης ανέδειξε και κατέκτησε την ποιοτική διαφοροποίηση στην υλοποίηση δράσεων προς όφελος των επιχειρήσεων, των εργαζομένων και των ανέργων.
Από το 1999 μέχρι το 2007 διατέλεσε Πρόεδρος της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής του νομού Αχαΐας, η οποία υπήρξε από τις πλέον δραστήριες σε εθνικό επίπεδο.
Από το 2002 μέχρι το 2006 διατέλεσε μέλος της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής Ελλάδας εκπροσωπώντας τους εργαζόμενους (ΓΣΕΕ).
Από το 2003 μέχρι το 2006 υπήρξε μέλος της διοίκησης του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Από το 1999 μέχρι το 2006 ήταν μέλος της Διοίκησης του Λιμενικού Ταμείου Πάτρας και του μετέπειτα Οργανισμού Λιμένος Πατρών ΑΕ, αρχικά ως εκπρόσωπος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, και μετέπειτα ως Εκπρόσωπος της ΟΚΕ Ελλάδος.
Είναι παντρεμένος με τη Λεμονιά Κοπανά από τις 3 Σεπτέμβρη 1977 και έχουν αποκτήσει δύο κόρες την Κωνσταντίνα και την Κατερίνα.
